Esmâ’ü’l-Hamse, Arap dilinde özel bir yapı olarak öne çıkan ve belirli isimlerin kendine has kullanımını ifade eden bir terimdir. Bu beş özel isim, dilin yapısal özellikleri sayesinde farklı şekillerde türetilir ve kullanılır. Bu isimlerin her biri, cümle içinde belirli zamirlerle birleştiğinde, farklı bir biçim alarak dilin zenginliğini artırır. Bu durum, Arapça'nın karmaşık ve estetik yapısını gözler önüne serer.
Esmâ’ü’l-Hamse, Arapçada tamlama kalıbında kullanıldığında alışılmamış bir şekil değişikliğine uğrayan beş ismi ifade eder.
Bu beş isim şunlardır:
Bu isimler, mütekellim yâ’sı dışındaki zamirlerle birleştiklerinde vâv (و) ile merfû, elif (ا) ile mansûb ve yâ (ي) ile mecrûr olurlar.
